چو بودند یاران به دیگر صفات

عجب دارم از مرگ بی دست و پای

کم از پا نیفکند و ماندم بجای

چه سود از پدر درس صوم و صلواه

رفیق بد و نامد روزگار

ز بن برکند پند آموزگار

ببین کم به جان وبه خون و به پوست