که ناخورده ای چیز و ناسوده ای ؟

بدوگفت دل کودکا! اندر آی

که وقف است بر دوستان این سرای

در این برف و سرما کجا بوده ای ؟

لبانت چو جزع یمانی چراست ؟

رخانت چو یاقوت کانی چراست ؟

چرا مژگان را بخم کرده ای