جهان گردد از شعرش افروخته

ز قلب کسان قلب شاعر جداست

دل شاعر آماج سهم خداست

چو باشد دل شاعری سوخته

به دل برق سوزنده دارم چه باک

اگرگفته من بود سوزناک

دل شاعری چون دل کودکی