وگر شاخ ناراستی خسته ای

شنیدم که شاهنشهی نقش بست

ابر خاتم خویشتن : « راست رست »

درین باغ تا راستی ، رسته ای

بگو راست ، ور بیم جان داردت

که خود راستی در امان داردت

یکی روز در مکه غوغا بخاست