سوی روم شد پادشاه « اپیر»

نیفکنده پرخاش را هیچ بن

بکن هرچه خواهی ، که گوید مکن؟

شنیدم که نشنید پند وزیر

شکستی بزرگ اندر آمد بر اوی

شکسته سوی خانه بنهاد روی

همی خواست گیتی ستاند به زور