که بانوی او نیز چون او بود

نه فکر بزرگی و میری کند

نه اندیشه از روز پیری کند

نه او را غم حال بانو بود

نه در دل غم کودک بی زبان

که پروردگارش بود مهربان

اگر باشد اندر هنر خبرتش