زدش سیلی وکفت : دور ای پسر!

به نرمی چنین گفت با سنگ سخت :

کرم کرده راهی ده ای نیک بخت

جناب اجل کش گران بود سر

نشد چشمه از پاسخ سنگ ، سرد

به کندن دراستاد و ابرام کرد

بسی کند وکاوید وکوشش نمود