وز برف شبانه به سر سرو نصیبی است

در هر باغ از برف و شاقی و نقیبی است

بر هر شاخ از زاغ خروشی و نعیبی است

شمشاد حبیبی و سیه زاغ رقیبی است

گوئی به صف بار ملک زاده خطیبی است

دستار فرو برده به کافور و به زنگار

آن سوده سیم است که در دست نسیمست