وانگاه نگه کرد بدان حال تبه شان

مسکین به غلط رفت و گمان برد به بدبر

دست و سرشان کوفت به پنجاه لگد بر

چندان که ز تنشان خوی و خون رفت به یکبار

زان کرده پشیمان شد و بخشود گنهشان

وآورد ز چرخشت سوی خفتنگه شان

بر روی فرو بست ز هر بیهده رهشان