این فرخی و خوبی کی گشت پدیدار

این جمله کیانند بدین آب و بدین جاه

نی خورشید اینجای فراز آمده نی ماه

نی روز گشادم رخ اینان نه شبانگاه

اینانند آنان که دو سه ماه ازین پیش

آوردمشان از رز زی مصطبه خویش

وانگه به لگد کردم پشت و برشان ریش