پاکیزه و گلگون چو رخ یار نکو رو

پیش آرد مینائی پاکیزه چو مینو

برگیرد از آن باده نغز خوش نیکو

کز لاله ستدگونه و از مشگ ستد بو

فرخنده و روشن چو دل شاه نکوکار

نک آذرماه است و می حمری باید

بر شعر بهاری سمن بری باید