آنکه بهک دار وگیر، آنکه ز یک گیر ودار

امیر نصرت پژوه ، هژبر دشمن شکار

پیل دمان روز رزم ، شیر ژیان وقت کار

تیغش مغفر شکاف ، تیرش خفتان کذار

کرد ز خون عدو دشت و دمن لاله گون

عین الدوله که بود دیده شه سوی او

پشت ستبدادیان گرم ز بازوی او