بنشست از تیغ تو فتنه برخاسته

عمر عدوگشت کم فر وطن شد فزون

صورت کبر و نفاق شد ز تو پیراسته

صفحه تاربخ دهر شد زتو آراسته

قوت خصم تورا روز و شبان کاسته

این همه فر و جلال برتو خدا خواسته

می نتوان با خدای دم زدن از چند و چون