نصرت و اقبال و جاه پیش تو بربست صف

می نتوان با خدای دم زدن از چند و چون

تا تو گرفتی قبول از علمای نجف

فر تو پیشی گرفت از امرای سلف

گشته به تیر بلا سینه خصمت هدف

دوران دوران تو است شاد زی و لاتخف

ان الله معک فی ای وقت تکون