درین محفل سرور ز لب ده گلاب و قند

از این عید و جشن شد دل خسته شادمند

زهی عید دلفروز، زهی جشن ارجمند

ایا آنکه عارضت نشاطی است بی گزند

که یکسر برون شود ز سرها، خمارها

به شعبان مه ای ندیم ، دل و جان منور است

بسی این خجسته ماه دلاویز و دلبر است