آه و صد آه براین حالت زار بلدی

منفصل شد ز جهالت چه بد ایامی بود

بلدی کاش اقل همسر مادامی بود

تاکه بودند جهان یکسره یار بلدی

بلدی کاش بدی پهلوی قونسول خانه

تا ز یاران موافق نشدی بیگانه

حضراتش ننمودند تهی پیمانه