این گریه ابر و خنده خاک

صد مهر درون آن شکرلب

آن چشم به گریه می فشارد

تا بفشارد نگار غبغب

از بهر من و تو شد مرکب

وین گریه ما و خنده ما

از بهر نتیجه شد مرتب