وان حدیث چو شکر کز تو شنیدم همه شب

کو همه لطف که در روی تو دیدم همه شب

گر چه از شمع تو می سوخت چو پروانه دلم

گرد شمع رخ خوب تو پریدم همه شب

شب به پیش رخ چون ماه تو چادر می بست