گر چه از شمع تو می سوخت چو پروانه دلم

کو همه لطف که در روی تو دیدم همه شب

وان حدیث چو شکر کز تو شنیدم همه شب

گرد شمع رخ خوب تو پریدم همه شب

شب به پیش رخ چون ماه تو چادر می بست

من چو مه چادر شب می بدریدم همه شب