به هوس بال زد وگشت گرفتار قفس

« مشنو ای دوست که غیراز تو مرا یاری هست

یا شب و روز به جزفکر توام کاری هست »

لطف گفتار تو شد دام ره مرغ هوس

پای بند تو ندارد سر دمسازی کس

موسی این جا بنهد رخت به امید قبس

« به کمند سر زلفت نه من افتادم و بس