« به کمند سر زلفت نه من افتادم و بس

به هوس بال زد وگشت گرفتار قفس

پای بند تو ندارد سر دمسازی کس

موسی این جا بنهد رخت به امید قبس

که به هر حلقه زلف تو گرفتاری هست »

بی گلستان تو در دست به جز خاری نیست

به ز گفتار تو بی شائبه ، گفتاری نیست