لیک در خاک وطن آتش عشقت نفسرد

هرکه را عشق نباشد، نتوان زنده شمرد

وانکه جانش ز محبت اثری یافت ، نمرد

تربت پارس چو جان ، جسم تو در سینه فشرد

« باد، خاکی ز مقام تو بیاورد و ببرد

آب هر طیب که در طبله عطاری هست »

سعدیا نیست به کاشانه دل غیر تو کس