که چو من سوخته در خیل تو بسیاری هست »

ما به جز حشمت و جاه تو نداریم هوس

ای دم گرم تو آتش زده در ناکس و کس

« نه من خام طمع عشق تو می ورزم و بس

کام جان پر شکر از شعر چو قند تو بود

بیت معمور ادب ، طبع بلند تو بود

زنده ، جان بشر از حکمت و پند تو بود