مرغان لطیف طبع آگاه

در لطف و هوای بوستانی

دیدم گل های نغز و دلخواه

خندان ز طراوات جوانی

نالان به نوای باستانی

بر آتش روی گل شبانگاه

هر یک سرگرم زندخوانی