ایزد از روز ازل کاین گل پاکیزه سرشت

محرم اندر حرم قرب شه لم یزلی

هادی مهدی ، دارای جهان ، حجه عصر

آنکه بر رایت او خواند خدا آیت نصر

این برومند شجر، در چمن دهر بکشت

بدو دستش دوکلید از قبل خویش بهشت

تا بدین هر دو گشاید در سجین و بهشت