هشت جنت ز ریاض کمرش یک خشب است

بد سگالش را درکام رباید سجین

نیک خواهش را آغوش دهد حورالعین

هفت دوزخ ز لهیب غضبش یک لهب است

نه فلک را شرف از درکه او مکتسب است

خلقت ذاتش ایجاد جهان را سبب است

او خدا را همه از خلقت گیتی غرض است