خلقت ذاتش ایجاد جهان را سبب است

هفت دوزخ ز لهیب غضبش یک لهب است

هشت جنت ز ریاض کمرش یک خشب است

نه فلک را شرف از درکه او مکتسب است

او خدا را همه از خلقت گیتی غرض است

ذات او جوهر و باقی همه گیتی عرض است

تا جهان بوده است این نور، جهان آرا بود