او خدا را همه از خلقت گیتی غرض است

هشت جنت ز ریاض کمرش یک خشب است

نه فلک را شرف از درکه او مکتسب است

خلقت ذاتش ایجاد جهان را سبب است

ذات او جوهر و باقی همه گیتی عرض است

تا جهان بوده است این نور، جهان آرا بود

بود ازآن روزکه نی آدم و نی حوا بود