فتنه در شهر فزونست ، به ماکاری نیست

بسته بر پای دل خسته ما، دامی چند

گشته ایام به کام دل ناکامی چند

بعد از این ما و سر زلف گل اندامی چند

رایت امن نگونست ، به ماکاری نیست

ما چه دانیم که دشمن به گناباد چه کرد

یا عدو در درجز فتنه و بیداد چه کرد