دشمن نوع خود و عاشق بدنام توام

با نگاه تو کجا چشم به مردم دارم

گر همه شهر بدانندکه من دم دارم

فخرم اینست که دم دارم و در دام توام

من چه دانم که خراسان چه و این شور و شرش

یا چه شد حالت سرحد و چه آمد به سرش

آنکه شد محو تو، ازخویش نباشد خبرش