« گرقضا سرکنگبین صفرا فزود

وتن مریض از آن کسل تر شدکه بود

این مریض و این دوا را مولوی

کرده اندر مثنوی خوش وانمود

روغن بادام خشکی می نمود»

« آن علاج و آن طبابت های او»

« ریخت یکسر از طبیبان آبرو»