پر خون شد از جفای بداندیش تربتش

شاه رضا شهید خراسان غریب طوس

کاتش به قلب پاک وی افکند توپ روس

شاهی که خون کند دل احباب ، غربتش

جور غریب مایه اندوه و کربت است

جور از پس وفات ، فزونست کربتش

محصور شد ز خیل عدو درگهی که بود