جور غریب مایه اندوه و کربت است

کاتش به قلب پاک وی افکند توپ روس

شاهی که خون کند دل احباب ، غربتش

پر خون شد از جفای بداندیش تربتش

جور از پس وفات ، فزونست کربتش

محصور شد ز خیل عدو درگهی که بود

خلق دو کون درکنف لطف و عزتش