درپای قهر حق ز چه رو موج زن نگشت

پشت نهم سپهر، کمان بهر خدمتش

غلطید در دماء شهیدان تنی که بود

آب حیوه ، ربزه خور خوان نعمتش

زبن کینه هاکه رفت به دریای رحمتش

ای حجه خدای ز غیبت برآر سر

بنگرکه با خدای چه کردند و حجتش