ای حجه خدای ز غیبت برآر سر

آب حیوه ، ربزه خور خوان نعمتش

درپای قهر حق ز چه رو موج زن نگشت

زبن کینه هاکه رفت به دریای رحمتش

بنگرکه با خدای چه کردند و حجتش

بیدارگشت فتنه ، چرا رخ نهفته ای !

برپای شد قیامت کبری ، چه خفته ای !