برپای شد قیامت کبری ، چه خفته ای !

ای حجه خدای ز غیبت برآر سر

بنگرکه با خدای چه کردند و حجتش

بیدارگشت فتنه ، چرا رخ نهفته ای !

رضوان درند جامه و زد پیرهن به نیل

خون موج زد ز چشمه تسنیم و سلسبیل

گرد عزاگرفت سراپای عرش حق