رضوان درند جامه و زد پیرهن به نیل

بنگرکه با خدای چه کردند و حجتش

بیدارگشت فتنه ، چرا رخ نهفته ای !

برپای شد قیامت کبری ، چه خفته ای !

خون موج زد ز چشمه تسنیم و سلسبیل

گرد عزاگرفت سراپای عرش حق

خاک الم نشست به رخسار جبرئیل