هنگامه ای که کاش نبیندکسش به خواب

گاه اذان شام فراز مناره اش

غران خروش توپ که قد قامت العذاب

در زیر طاق و پای ضریح مطهرش

زوار بی گناه و فقیران بی نوا

تن ها به ره فتاده ورخ ها به خون خضاب

آنجاکه بوده مسکن کروبیان قدس