آنجاکه بوده مسکن کروبیان قدس

هنگامه ای که کاش نبیندکسش به خواب

زوار بی گناه و فقیران بی نوا

تن ها به ره فتاده ورخ ها به خون خضاب

خاکم به سر! چرا شده منزلگه کلاب

این کاخ جای بوسه شاهان عصر بود

اسب عدوکجا و چنین کاخ مستطاب