هر زمان گویی خلد در چشم دل تیر و سنان

گر به مرگش صبر بنمائیم از بیچارگیست

وان به واقع یاس و نومیدی است نی صبر و توان

دل بسوزد در فراقش دیده گرید در غمش

وز پس مرگش مصائب خوار شد در چشم خلق

زانکه از این سخت تر نبود مصیبت در جهان

بود یاران را درپغ از مردنش و اکنون چه رفت