گر به حکمت شعرهایی چند از ایشان دیده ای

زان کسان نشنیده ای الا نشید مدح و فخر

یا هجاپرداز یا رند غزلخوان دیده ای

بگذر از بوطیب و بربند چشم از بوالعلا

زان حکیمان کهن کی چون طهاوی شعر نو

در وطن خواهی و آبادی و عمران دیده ای ؟

هیچ کس را در جهان جز مدتی معدود نیست