نیستی گرهیچ غمگین ، هیچ خرم نیستی

ایزد آمرزیده است او را که از راه کرم

چون ذهاوی بنده ای زان استان مردود نیست

هیچ شادی نیستی گر در جهان غم نیستی

روح را رنج دمادم خسته سازد در جهان

کاشکی اندر جهان رنج دمادم نیستی

گر ذهاوی رفت ، از وی چند دیوان باز جاست