کی کمان بردم ذهاوی جان سپارد وانگهی

چامه ای برخواند او، شعری کنم بنیاد من

وصف ها گوید ز لطف دامن البرز، او

شعرها خوانم به وصف دجله بغداد من

مرثیت گویم من اندر ماتمش ، ای داد من

از کفم یاری چنان این چرخ کج بنیاد برد

داغ ها دارم به دل زین چرخ کج بنیاد من