خویش راکردم مهیای جواب

هرچه گویم پاسخ آور مختصر

استخوان هایم به پیچ و خم فتاد

زان درشت آوا و بانگ زهره در

تا چه پرسند ازمن آسیمه سر

گفتگو برخاست در زهدان خاک

بین من وآن یک که بد نزدیکتر