جفت ، با ناچاری و ضعف و زحیر

گفتم از عمرم چه می پرسی که رفت

جمله با خون دل ورنج ضمیر

دور، از آزادی و از اختیار

نی هنر تا دهر را پیچم عنان

نی توان تا چرخ را بندم مسیر

بهتر از من پاره سنگی که نیست