لیک خود را با خود آوردم نخست

سست گشتم ناگهان بی اختیار

قلب من لرزید و کی بودم گمان

کاین چنین قلبی بلرزد روزگار

تا بجا آمد دلم زان گیر و دار

خویشتن را وانمودم با دلی

از یقین ثابت نه از شک بی قرار