پایان سخن را چو بدیدی نه جز این بود

برتخت شهی این شه منصور، مکین باد

چونان که مظفر شه مغفور، مکین بود

زین قصه وز آن غصه به هر جا که سخن رفت

شاهی به میان آمد و شاهی ز میان رفت

صد شکرکه این آمد و صد حیف که آن رفت

جشنی اگر امروز بدین مژده بباید