گوشوار عرش رحمن را بریدی سر، پس آنکه

پس اسیر پنجه گرگان آدمخواره کردی

جسم پاک شیرمردان را نمودی پاره پاره

هم دل شیر خدا را زین مصیبت پاره کردی

دخترانش را ز کین بی گوشوار و یاره کردی

جبهه فرزند زهرا را ز سنگ کین شکستی

تو مگر ای آسمان ! دل را ز سنگ خاره کردی