تو مگر ای آسمان ! دل را ز سنگ خاره کردی

گوشوار عرش رحمن را بریدی سر، پس آنکه

دخترانش را ز کین بی گوشوار و یاره کردی

جبهه فرزند زهرا را ز سنگ کین شکستی

تا کنی خورشید عصمت را به ابر کینه پنهان

دشت را ز اعدای دین پرثابت و سیاره کردی

جورها کردی از اول در حق پاکان ولیکن