چون دو طفل مسلم اندر کوفه گم کردند ره را

ز آه آتش بارشان چون شد که خاکستر نگشتی

چون بدیدی مسلم اندر کوفه بی یار است و یاور

از چه رو او را در آن بی یاوری یاور نگشتی

از چه آن گمگشتگان را جانبی رهبر نگشتی

چون به زندان عبیداله فتادند آن دو کودک

از چه رو غمخوار آن دو کودک مضطر نگشتی